*6 ŞUBAT DEPREMİNDE GÜZEL MEMLEKETİM HATAY’A VE KAYBETTİĞİM YAKINLARIMA İTHAFEN* Hasret kaldığım sokaklarda,Ecel terlerimi dökerek alıyordum soluğu,Yetim kalan bu şehrin acılarını;Emziriyor enkaz altında bir annenin yokluğu..

Anımsatıyor her bakışta, Göğsümde devinimle aşındırdığı zemini, Kasırga ortasında bir aşka, Sürüyorum rüzgar kaçıran yırtık bir yelkeni… Bir yanım yarım kalmış, Diğer yanım yarımdan noksan.. Ben tamı tav ediyorken, Yarımdan zevk alıyor insan…

Kalemim kuşatıyor dört bir yandan ıssız limanları, Yatsı iple çekiyor, utanmadan söylenen yalanları, Kor dumanıyla tütüyorken cihanın ahları, Şiirin demliğinden içiyorum tüm günahları…

Her köşede bir nutuk tav ediyor çiğdemleri, İğne deliğinden geçiriyor kibir dolu devleri, Durulmuyor kanadım kırık aynaların ardında, Kamaşıyor Güneş, gözlerin elaya çaldığında..

Susarak anlatmak mümkün değil içimdeki bu mihri,Melankolik notalarda yansıma yapıyordu sihrim..Gökyüzünde kararttım mavi hariç bir çok rengi..Boğaza düğümlerim kasvetiyle beraber içimde ki şehri…

Yıldızlara kamufle oldum doluştum kadehlere, Efsunlu gözlerim karşı koyamazdı aleyhine, Güne eş ışığınla ısınmıştı her düşüm, Güneşi boşverdim yeter bana gülüşün…

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın